Zoals ik al zei, is het bij ons vaak een zoete inval van viervoeters.
Vandaar ook dat mijn webstek Faarke en Co genoemd is
Dit heeft er voor een groot stuk mee te maken dat de baasjes vrijwilligers zijn voor Hachiko.

Hachiko is een organisatie die hulphonden opleidt voor mensen met een motorische handicap.
Wil je daar graag meer over weten : http://www.hachiko.org/

De baasjes waren dus gastgezin. Dit wil zeggen dat ze een pupje in huis kregen wat gedurende anderhalf jaar moest opgevoed & getraind worden. Om de twee weken was er een bijeenkomst in het trainingscentrum van Hachiko, waar gekeken werd hoe het hondje evolueerde, hoe het ging met commando's en socialisatie.
Tijdens zo'n les werden dan ook telkens een paar nieuwe commando's aangeleerd.






Neutro


Het Hachiko avontuur begon bij Neutro. Omdat Bietje nog niet onschadelijk was gemaakt, moest de pup-in-opleiding een reutje zijn. Neutro , het blondje op de foto voldeed aan die eis, maar werd als privé hond geplaatst. Er kwam een nieuwe Neutro, een zwarte labrador, maar dat was een teefje. Probleem ! Tijdens de eerst volgende trainingssessie zouden de baasjes een ander hondje krijgen. :






Nectar





Dit kleine dropje kregen de baasjes mee naar huis. Buiten de erg hoge aaibaarheidsfactor, had Nectar ook een erg aangenaam karakter en een goeie portie verstand. Ik heb in de wandelgangen horen zeggen dat hij een van de betere leerlingen van zijn klasje was ...


Een schitterende hulphond ... Dat zou hij geworden zijn mocht Nectar geen slechte ellebogen gehad hebben. Een kwaaltje dat bij Golden Retrievers nogal eens durft voorkomen. (overkweek ???) Gelukkig zijn wij, Border Collies, veel sterker !

Omdat Nectar niet mocht werken als volwaardig hulphond, werd hij geplaatst bij Shane. Shane is een jongen van 11 met een lichamelijke én een geestelijke handicap. Hij zag het wel zitten, zo'n speelkameraad voor zich alleen. En aangezien Nectar goed gesocialiseerd is, kan hij ook overal mee met Shane. Een gelukkig duo !






Noxy



Soms gebeurde ook dat er tijdens de opleiding gewisseld werd van hond. Dan kwamen de baasjes dus onverwacht met een vreemde hond naar huis. Noxy is zo een hond die twee weken op logement is geweest. Er zijn er uiteraard nog andere geweest, maar daar vind ik geen foto's van...






Oxer











Oxer kwam bij de baasjes wonen toen hij al even bezig was met zijn opleiding. De mevrouw die hem trainde had rugproblemen en kon deze grote gele beer niet goed de baas. Vandaar dat er ook geen puppie-foto's zijn.

Oxer is een hele lieve, attente hond en een goede werker ! Hij heeft én slecht kantje : hij trekt aan de leiband ... iets wat absoluut niet mag als hij naarst een rolstoel moet lopen ! Maar eenmaal aangeleerd krijg je het er héél moeilijk uit.









Na zijn opleiding werd Oxer geplaatst bij Gerrit, een schitterend koppel die twee.
En als Gerrit op vakantie gaat, dan kwam Oxer lekker bij ons logeren !

Op 11-jarige leeftijd werd onze gele beer ziek en op 11 april 2013 heeft hij een wandeling gemaakt naar de regenboogbrug ....     We zullen hem niet vergeten, die lieve schat  ...






Saké










Saké was de volgende in het rijtje die hier verbleef. Saké is maar een half jaar gebleven. Eigenlijk was hij al opgeleid, maar hij werd nog niet geschikt/volwassen genoeg bevonden voor zijn job als hulphond.
Héél lief beest ... maar een wegloper !



Saké vond zijn partner-in-crime in Ann. Samen lopen zijn nu universiteit in Gent.






Boske


















Deze witte beer is ook een tijdje mijn speelkameraadje geweest. Boske is een jaar oud en nog volop bezig aan zijn opleiding. Maar hij had net als Nectar slechte ellebogen. Hij heeft een operatie gehad hieraan en moest op een rustige plaats herstellen. Maar ja, als wij kans hadden samen te spelen, dan was er van rust niet veel te merken ;o)






Zazou







Zazou is de hond van een tante. Zij komt ook regelmatig een keer op bezoek.